Ogólna charakterystyka systemów dociepleń:

Dostępne na rynku systemy dociepleń są doskonałym sposobem pozwalającym na ocieplenie zarówno starych, jak i nowych budynków. Systemy te stanowią układy warstwowe składające się z sezonowanych płyt styropianowych lub też płyt z wełny mineralnej, warstwy zbrojonej wykonanej z zaprawy klejowej i tkaniny szklanej oraz wyprawy tynkarskiej. Oprócz walorów izolacyjnych systemy oferują Państwu również szeroką paletę barw i faktur tynków.

Technologia wykonania docieplenia:

  1. Przygotowanie podłoża
    Podłoże powinno być odpowiednio mocne, suche, równe i wolne od wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń zmniejszających przyczepność zaprawy. Za pomocą młotka sprawdzamy jakość podłoża, wszystkie luźne, odstające części starych murów odbijamy do warstwy nośnej. Niewielkie nierówności wyrównujemy za pomocą zaprawy wyrównującej. W celu zwiększenia przyczepności i likwidacji zapylenia powierzchnie można zagruntować w zależności od rodzaju chłonności podłoża.

  2. Przyklejanie płyt styropianowych, wełny mineralnej i zatapianie siatki
    Przed przystąpieniem do wykonywania ocieplenia muszą być zakończone wszystkie roboty wykończeniowe wewnątrz budynku, które mogą być przyczyną podniesienia wilgotności tj. wykonywanie posadzek, tynków itp. Mocowanie styropianu lub wełny możemy rozpocząć od przymocowania wypoziomowanej listwy cokołowej, która oprócz ochrony wyznacza nam poziom pod ocieplenie. Listwę można zastąpić narożnikiem z siatką który w późniejszym okresie dokładnie obrobimy klejem.

    Płyty należy przyklejać przy temperaturze otoczenia +5C° do +25C°, najlepiej podczas pogody bezdeszczowej. W czasie występowania bardzo silnych wiatrów i dużego nasłonecznienia zaleca się stosować siatki ochronne zabezpieczające przed nadmiernym odparowaniem wody. Do przyklejania płyt styropianowych należy stosować zaprawę klejową przystosowaną do tego rodzaju prac.

  3. Styropian
    Zaprawę klejową można nakładać cienkowarstwowo na płyty styropianowe w przypadku równych, otynkowanych powierzchni za pomocą packi zębatej o zębach kwadratowych 8 lub 10 mm. W wypadku muru nie otynkowanego na płyty styropianowe nakłada się masę klejową na brzegach pasami o szerokości 3 do 4 cm zaś na pozostałej powierzchni plackami w ilości 10 do 12 (placki powinny zajmować nie mniej niż 40% powierzchni płyty). Inna metoda polega na nakładaniu masy klejowe plackami w ilościach 10-12 bez kleju na brzegach płyty (oddychanie ściany - lepsza cyrkulacja i wentylacja). W celu polepszenia przyczepności po wstępnym związaniu zaprawy klejowej (tj. po 1-3 dobach, w zależności od pogody) każdą płytę mocujemy dodatkowo kołkami z tworzywa sztucznego w ilości podanej w projekcie ocieplenia ale nie mniejszej niż 4 szt. na 1 m2.

    Długość kołka zależna od rodzaju ściany (min. zagłębienie kołka w ocieplanej ścianie 6-8 cm nie licząc tynku). Przy wklejaniu siatki z włókna szklanego zaprawę klejową nanosi się na płyty styropianowe ciągłą warstwą o grubości 3 mm rozpoczynając od góry pasmami o szerokości siatki. Zaraz po nałożeniu siatkę należy wkleić wciskając w środek za pomocą pacy stalowej aż do całkowitego zatopienia. Grubość warstwy zbrojonej powinna wynosić od 3 do 5 mm.

  4. Wełna
    W przypadku wełny mineralnej zaprawę klejową nanosi się na płyty w dwóch etapach niezależnie od tego czy klei się całą powierzchnię czy też stosuje się pas po obwodzie i placki. W pierwszym etapie następuje cienkie szpachlowanie klejem całej powierzchni płyty lub miejsc na obwodzie i pod przyszłymi plackami. Następnie po częściowym stwardnieniu nakłada się właściwą warstwę klejącą we wcześniej przygotowanych (zaszpachlowanych) miejscach. Zaprawa klejowa powinna pokrywać nie mniej niż 60% powierzchni płyty. W celu polepszenia przyczepności po wstępnym związaniu zaprawy klejowej (tj. po 3 dobach) każdą płytę mocujemy dodatkowo kołkami z metalowym trzpieniem w ilości podanej w projekcie ocieplenia, ale nie mniejszej niż 6 szt. na 1 m2.

    Długość kołka zależna od rodzaju ściany (min. zagłębienie kołka w ocieplanej ścianie 6-8 cm nie licząc tynku). Zatapianie siatki zbrojeniowej odbywa się również w dwóch etapach. Najpierw następuje cienkie szpachlowanie całej powierzchni a następnie nałożenie warstwy właściwej za pomocą pacy stalowej (aż do całkowitego zatopienia). Grubość warstwy zbrojonej powinna wynosić od 6 do 8 mm. Bezwzględnie należy przestrzegać w czasie robót odpowiednich warunków atmosferycznych tj. unikać dużego nasłonecznienia i zbyt wysokiej wilgotności. Temperatura od +5 C° do +25 C°. Nie dopuszczalne jest kolejne szpachlowanie po kilku dniach cienkiej warstwy kleju o gr. ok. 1 mm.

  5. Gruntowanie i wykonywanie wypraw tynkarskich
    Po całkowitym wyschnięciu kleju tj. po okresie nie krótszym niż 24 godziny możemy przystąpić do zagruntowania podłoża. Wykonuje się to metodą malarską przy zastosowaniu wyprawy pod tynk lub gruntu (wełna mineralna).

    Zasadniczym zadaniem gruntowania jest polepszenie przyczepności, zmniejszenie chłonności oraz alkaliczności podłoża - szczególnie ważne przy tynkach akrylowych. Czas wysychania ok. 24 godzin w niektórych przypadkach krócej lub dłużej w zależności od temperatury i wilgotności powietrza. Następnie możemy przystąpić do ostatniej fazy ocieplenia - wykonania warstwy ozdobnej. Obecnie do wyboru mamy całą gamę tynków mineralnych, akrylowych, silikatowych, sylikonowych oraz żywicznych (mozaikowych).

  6. Tynki - system na styropianie
    Obok tynków mineralnych (metoda sucha) posiadamy bardzo szeroką ofertę tynków akrylowych, silikatowych, sylikonowych oraz mozaikowych o wielu fakturach i bardzo bogatej gamie kolorystycznej. Tynki te są dostarczane na budowę zabarwione w gotowej postaci (metoda mokra). W niektórych przypadkach zaleca się (np. mieszalniki bez komputerowego dozowania) przed przystąpieniem do wykonywania wypraw tynkarskich wymieszanie pomiędzy sobą wiaderek w celu uniknięcia odcieni.
  7. Farby elewacyjne
     Wybór farby elewacyjnej jest ściśle związany z rodzajem położonego tynku. Tynki cementowe i cementowo-wapienne malujemy najczęściej farbami akrylowymi lub lateksowymi. Tynki cienkowarstwowe obecnie najczęściej stosowane malujemy farbami elewacyjnymi, które są częścią stosowanego systemu. Stosowany rodzaj farby jest zgodny z rodzajem tynku tj. do tynków akrylowych farby akrylowe, do tynków sylikatowych farby sylikatowe itd. W przypadku tynków barwionych farby elewacyjne nie są wymagane.