Spełnienie wymagań prawnych

Najczęściej popełnianym błędem jest przyjmowanie rozwiązań standardowych, spełniających jedynie wymagania określone w warunkach technicznych. Jednak prawo budowlane wymaga optymalizacji rozwiązań, określonej w ustawie termomodernizacyjnej. Opisy metod optymalizacji grubości ocieplenia coraz częściej pojawiają się w różnych opracowaniach ITB. Efekty takiej optymalizacji są niekiedy zaskakujące.

Mostki cieplne

Kolejnym bardzo częstym błędem jest uproszczenie, polegające na pomijaniu mostków cieplnych w obliczeniach przegrody. Elementy, które pozornie nie wpływają na bilans cieplny przegrody (na przykład łączniki z trzpieniem metalowym, listwy mocujące itp., a także lokalne zmniejszenie grubości docieplenia), mogą wyraźnie obniżyć jej izolacyjność cieplną, zwłaszcza jeśli występują w dużej ilości. Zignorowanie wpływu mostków cieplnych może być przyczyną poważnych różnic pomiędzy obliczeniowymi parametrami przewodności cieplnej przegrody a wartościami rzeczywistymi. Wyniki mogą różnić się nawet o 100%.

Wilgotność

Nieuwzględnienie w projekcie specyficznych warunków, panujących w niektórych pomieszczeniach budynku, może w przyszłości doprowadzić do trwałego zakłócenia funkcjonowania docieplenia. W pomieszczeniach takich jak suszarnia, pralnia itp. panuje znacznie wyższa  temperatura i wilgotność względna powietrza. Dlatego w przylegającej ścianie zewnętrznej dochodzi do nadmiernego wykraplania się pary wodnej, co z kolei obniża izolacyjność cieplną i trwałość przegrody. Z tego względu pomieszczenia te nie mogą być w obliczeniach traktowane jak pomieszczenia mieszkalne.

Dyfuzja pary wodnej

Do izolacji cieplnej przegród można wykorzystywać różne produkty, przy czym nie wolno zapominać o wszystkich ważnych właściwościach fizycznych danego materiału. Ma to szczególne znaczenie w projektowaniu przegród wielowarstwowych. Materiał termoizolacyjny powinien charakteryzować się odpowiednim współczynnikiem przenikania ciepła. Oprócz tego trzeba rozważyć możliwości skroplenia się pary wodnej w przegrodzie ocieplonej tym materiałem. Przykładowo, zastosowanie wełny mineralnej wewnątrz ściany trójwarstwowej prowadzi najczęściej do nadmiernej kondensacji pary wodnej w strefie termoizolacji. Przyczyną tego zjawiska jest przenikający przez ścianę duży strumień pary wodnej (wełna mineralna ma niski opór dyfuzyjny), która przy nieznacznym schłodzeniu łatwo ulega skropleniu. Zawilgocenie obniża trwałość wełny mineralnej oraz pogarsza jej własności termoizolacyjne, co potwierdzają badania termowizyjne.

Materiał termoizolacyjny

W wypadku starych budynków, nie mających poziomej izolacji przeciwwodnej ścian, zaprojektowanie docieplenia z użyciem styropianu jest rozwiązaniem niekorzystnym. Z powodu bardzo dużego oporu dyfuzyjnego warstwy styropianu, woda podciągana kapilarnie (czasem nawet na dużą wysokość) ma bardzo ograniczoną możliwość odparowania na zewnątrz muru. Skutkiem tego jest zwiększenie zawilgocenia ściany na poziomie parteru. Lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie jako izolacji cieplnej wełny mineralnej (bardzo mały opór dyfuzyjny) oraz ułożenie drenażu opaskowego wokół budynku (dla odwodnienia ścian).

Kolorystyka

Za niewłaściwe należy uznać projektowanie ciemnej kolorystyki elewacji (zwłaszcza na ścianach o dużej powierzchni). Elewacja nie powinna absorbować więcej niż 20% energii promieniowania słonecznego. Warunek ten spełniają elewacje w jasnych, pastelowych kolorach. Pochłanianie większej ilości promieniowania słonecznego powoduje nadmierne nagrzewanie się ściany latem i większe jej wychłodzenie zimą. W rezultacie w warstwie tynku pojawiają się dodatkowe naprężenia termiczne, przez co rośnie ryzyko uszkodzenia elewacji. W wielu dokumentacjach dociepleniowych brakuje niezbędnych szczegółów wykonania robót związanych z kolorystyką elewacji.

Nasi pracownicy i  doradcy pomogą Państwu wybrać najlepsze możliwe rozwiązania.